Sevgimi Sevgisizlikmi…
Kalp atışlarıma gizlenmiş
Çaresiz acılarımı soluyordum
Bir yerlerim kopuyor, kendim de kayboluyordum
Zaman tüneline esirmi düşmüştüm
Gerçekler yanıp söndükçe
Ben benden gidiyordum
Karanlıklar
Evet karanlılar benim olsun
Aydınlıklar ise senin olsun
İnan gönül koymam
Tek sen mutlu ol
Bu bana yeter
GidiÅŸin
MuhteÅŸem olacaksa
Git ne olur git
Bu gönül sofrasında sana yer yok
Görülmez bilinmez
Göz yaşı sancıları arasın da
Ve kök salmış sevgimin umutsuzluğunu yaşatma bana
Düşüncelerim de artık
Bir hüzün kokusu
İrkilen bedenim
Terleyen tenimi
Parçalara ayırıyor
Ve bir bedel ödüyor
Seni gerçekten seven gönlüm
Bilemiyorum
Belki……..
Sevgimi
Sevginin deÄŸerini bilene vermeliydim
Sevgi dallarına tutunup
Isıtan güneşinde aydınlanmak
Güç almak
Ve mutlu yaşamı bulmak olmalıydı
Gerçek sevgi
Oysa şimdi……
Sayfalarım karanlık noktalara kilitlenmiş
Suskun kalemimi teselli ediyor
Bir bardak su da boğulmanın
Yaprak sarılığına bürünmenin
Severken
Sevilmemenin Köleliğine saplanmanın
Acılarını
Darbe almış gönlüm de yaşıyorum
Ama….Artık
Şunu çok iyi biliyorum
Gözlerim de bir boşluk uçurumu
Kanatsız kalmış sevgimi uçururken
Güneş keskin doğsa da sabahlara
Isıtmaz bedeni
Ve gecelerden kalma bir yıldız saplanır tene
Lime lime keser düşünceleri
İz bırakır yıllanmış yaşam kesitlerine
SEVGİMİ, SEVGİSİZLİKMİ
Karışmıştır biribirine
Ve bir yol oluÅŸur akÅŸam serinliÄŸine
Bir daha
Bir daha, güneşe kavuşmak üzere……
Atıl Kesmen



Yorumunuzu yazın
İsterseniz online olarak yorum yazabilirsiniz.